حج را بكند ، واجب است با آن مال به حج برود و جايز نيست آن را در نيازهاى ضرورى و معمولى زندگى مصرف كند مگر آنكه موجب مشقت و سختى طاقت‌فرسايى شود . مسأله 28 - اگر انسان در شهرى مالى دارد كه به تنهايى و يا به ضميمهء اموالى كه در اختيارش مىباشد ، كفاف هزينه‌هاى حج را بكند و بتواند آن مال را با حواله و يا بنحو ديگرى به دست آورد ، حج به صورت فورى مىباشد ، و اگر كوتاهى و يا سهل انگارى نمايد تا اينكه آن مال از دست برود ، گناهكار بوده و حج بر وى مستقر مىشود . احكام استطاعت بذلى مسأله 29 - اگر كسى مالى را به شخص ديگرى ببخشد ، اين بخشش چند صورت دارد . اول - اينكه آن مال را به شرط انجام حج ببخشد ؛ در اين صورت قبول اين بخشش و انجام حج واجب است . دوم - اينكه آن مال را به شخصى ببخشد و او را در انجام حج و يا صرف مال در جهات ديگر مخيّر كند ؛ در اين صورت ظاهر اين است كه قبول بخشش واجب نيست گرچه قبول آن احوط و بهتر است . ولى اگر قبول كند ، در صورت فراهم شدن شرايط ديگر ، حج بر او واجب مىگردد . سوم - اينكه آن مال را به شخصى ببخشد ، بدون اينكه موضوع حج را مطرح كند ؛ در اين صورت پذيرفتن اين بخشش واجب نيست .